Według ostatnich ocen NIK stan Polskiej e-administracji jest bardzo zły. Wstępne wyniki kontroli wykazały, że na 28 projektów funkcjonuje 5. Zapraszamy do obejrzenia rozmowy Prezesa Jana Gorskiego z Andrzejem Nierychło z TVBiznes opisującej stan prac.

Zdaniem Gorskiego sytuacja jest bardzo różnicowana.  Jest kilka bardzo udanych projektów. Ich rzeczywisty sukces mierzony jest milionami użytkowników.  Pozostałe projekty wciąż rozwijają się i są usprawniane, ale są też takie, które wymagają poważnego sprawdzenia stanu prac i efektów ich działania. Cyfryzacja nie jest prostym procesem, a jej budowa odbywa się na nierównych fundamentach takich jak baza PESEL.

W nowo powstałym rządzie utworzono ministerstwo administracji i cyfryzacji. Przed ministrem Bonim stoi wiele zadań do wykonania w kwestii skoordynowania ze sobą wszystkich baz danych tak, aby ograniczyć wysiłki ludzi na rzecz komputerów.

Aktualnie sytuacja wygląda źle. Zbyt często miernikiem sukcesu procesu cyfryzacji jest ilość wydanych na ten cel środków unijnych, a nie zysk urzędników i obywateli (mierzony wartością pieniądza, ale przede wszystkim w zaoszczędzonym czasie). Brakuje koordynacji działań poszczególnych ministerstw w zakresie spójności systemów danych, a zintegrowanie działań cyfryzacyjnych jest utrudniane przez autonomię ministerstw.

Nowe ministerstwo ma przed sobą trzy główne cele:

• I cel: zoptymalizować działanie administracji publicznej, co oszczędzi pieniądze, ale przede wszystkim czas,
• II cel: doprowadzić do przestrzegania art.220 KPA – zaprzestania żądania od obywateli zaświadczeń stanu, który jest możliwy do ustalenia przez organ władzy na podstawie posiadanych ewidencji,
• III cel: wyznaczyć jednolite standardy budowania aplikacji dla obywatela i komunikacji między nimi.

Chcesz wiedzieć jak prezes Plum – Web Solutions widzi sposób osiągnięcia tych celów? Obejrzyj rozmowę z Janem Gorskim, którą przeprowadził Andrzej Nierychło z TvBiznes.

„Niedawno powstało Ministerstwo Cyfryzacji i Administracji. Niektórym wydaje się, że z chwilą rozpoczęcia posługiwania się komputerami automatycznie wzrośnie wydajność i efektywność pracy, a państwo zaoszczędzi miliardy. Pionier komputerów, noblista Richard Feynman nazwał to „chorobą komputerową” – „Człowiek lubi się bawić maszynami liczącym. Są takie wspaniałe…”. Feynman zauważył, że ludzie wpadają w pułapkę robienia niepotrzebnych obliczeń czy zbierania danych dostępnych już wcześniej na wyciągnięcie ręki.”

Przeczytaj tekst, który Jan Gorski – prezes Plum – Web Solutions napisał, aby wskazać nowo powstałemu Ministerstwu Administracji i Cyfryzacji kierunki rozwoju, które pozwolą osiągnąć najwyższą efektywność. Określił również potencjalne zagrożenia, na które ministerstwo może natknąć się podczas realizacji celów. Zagrożenia, których należy się wystrzegać, jeśli podjęte działania mają zakończyć się z pożytkiem dla obywateli.

Tekst możesz pobrać tutaj.

Co jest głównym powodem ogromnej popularności Facebooka?

Genialność pomysłu na Facebook polega na tym, że jest to platforma otwarta na połączenie z innymi serwisami i dzięki temu interakcja może się odbywać wielopoziomowo. To mechanizm który wywołuje lawinowe przekazywanie treści. Duża część serwisów internetowych, które do niedawna miały użytkowników głównie przez Google teraz są odwiedzane dzięki Facebookowi i istniejących na nim fanpegach.

Jak właściciele fanpagów wchodzą z fanami w interakcje?

Najbardziej pożądaną formą interakcji jest zebranie jak największej ilości  pozytywnych opinii. Do wyrażania ich można zachęcać użytkowników w różny sposób. W tej chwili nasza firma razem z ArboNet promuje sieć Freem – nową telefonię gdzie można za darmo przeglądać wiele serwisów internetowych w tym Facebooka.

Wielu użytkowników wspiera tą markę przesyłając pochlebne oceny. Dzielą się też przemyśleniami, pomysłami i tym z czym mają problem. Nieraz inni użytkownicy pomagają im bez udziału osób odpowiedzialnych za dialog ze strony ArboNet i Freem. To jest ideał, do którego dążymy. Wszyscy powinni dążyć do otwartego dialogu z klientami.

Z drugiej strony jest to bardzo niebezpieczne i przy prowadzeniu takich projektów trzeba uważać, żeby nagle 100 tysięcy fanów nie stało się 100 tysiącami antyfanów. Mechanizmy moderacji na tych stronach są ograniczone. Można robić tzw. postmoderację, usunąć niecenzuralny wpis lub napisać ostrzeżenie przed danym użytkownikiem.

Jest to fantastyczny sposób komunikacji z użytkownikami. Użytkownicy zgłaszając swoje wymagania, inspirują do nowych rozwiązań.

Ważne by firma otwarcie odpowiadała na te uwagi była transparentna i uczciwa, wtedy broni się sama.  Wiele firm myli fanpeage ze stroną www i ogranicza je do „tablicy informacyjnej” gdzie zamieszcza suche komunikaty. Oczywiście cały czas uczymy się jak posługiwać się tym narzędziem, a nie jest to  proste.

Czyli mamy tak naprawdę  idealne narzędzie marketingowe?

W pewnym sensie tak. Trzeba jednak pamiętać, że to nie jest próba reprezentatywna. Samo to, że są to ludzie angażujący się w coś to jest wybór jakiejś grupy. Wszystkie badania tego typu nie mogą się opierać na takiej homogenicznej grupie. Możemy jednak uprawiać tzw. Crowdsourcing czyli wykorzystanie ludzi do analizy pomysłów – burzy mózgów. To jest kopalnia pomysłów.

W jaki sposób można jeszcze prowokować interakcje?

Takim sposobem są gry. Jak dowodzą badania powodem niemal 50% logowań do Facebooka jest zabawa, rozrywka, gra, wejście w interakcje. Facebok z założenia jest otwarty i interaktywny. Oznacza to, że można z nim integrować inne programy, serwisy internetowe także gry.

To jest pierwsza taka sytuacja, kiedy społeczność jest fundamentem budowania różnego rodzaju interakcji, które wykorzystują strukturę „podaj dalej” i  infrastrukturę „I like it”. Trzeba proponować takie gry, aplikacje, konkursy, które wciągają i rozprzestrzeniają się. Organizuje się je w celu, jeszcze mocniejszego związania użytkowników z promowaną marką.

Są również aplikacje, na których się zarabia. Aplikacje, które angażują użytkowników na wiele godzin, gdzie gra się samemu lub z innymi użytkownikami codziennie np. zakładając farmę dbając o coś, wykonując misje, kupując wirtualne rzeczy za żywą gotówkę. Tego typu aplikacje przynoszą wymierne zyski finansowe.

Inna grupa aplikacji to są gry marketingowe gdzie chodzi o to, żeby jak najwięcej ludzi włączyło się do gry. Liczbę graczy powiększać można przy pomocy różnych bodźców – mogą to być nagrody, ale najważniejsze są emocje.

Jeżeli w grę zagra codziennie 10 tys. osób, a komunikat o tym wyświetli się na ich wallu to ponieważ każdy z nich ma statystycznie 160 znajomych potencjalnie mamy możliwość dotarcia do 1. 600 000 odbiorców.

Komunikat oprócz informacji o grze, zawiera również miejsce na wpis marketingowy, który może zmobilizować innych do zaangażowania się w grę. Nawet jeśli tylko mały procent ludzi bawi się aplikacją to obserwuje ją cały facebookowy świat. To niesamowity nośnik treści.

A kiedy możemy mówić o sukcesie gry lub aplikacji ? Na co to się przekłada?

Na początku istnienia Internetu uważano, że im więcej użytkowników tym lepiej. Stosowano kryterium ilościowe. Teraz po latach doświadczeń wiemy, że musimy to przekładać na wartość sprzedaży.

Największe strony w Polsce mają 50-200 tys. fanów. W tej chwili to jest pierwsza liga. Jednak progres jest taki, że można przewidywać, że za pół roku fanów stron będzie od 100 do 400 tys. Aspekt ilościowy to jednak nie wszystko.

Ilość fanów i ich aktywność chciałoby się wprost przełożyć na sprzedaż. Niestety do gier najłatwiej jest zachęcić młodzież, nie zawsze mających zdolności nabywcze. Dlatego jako właściciele strony, możemy jeszcze próbować wyodrębnić spośród wszystkich fanów tych, należących do naszej grupy docelowej.W ten sposób zbliżamy się do naszych klientów.

Niewiele kampanii ostatnio zrealizowanych na Facebooku, może pochwalić się sukcesem sprzedażowym. Obawiam się, że nieprzypadkowo. Wiele kampanii mających ogromną liczbę użytkowników, fanów często „kupionych” za nagrody, nie potrafiło emocjonalnie przywiązać ich do marki. Jedyną podkreślającą sukces marketingowo–sprzedażowy kampanią jest „Mały Głód” przeprowadzona przez Danone.

Na tym rynku musimy jeszcze się dużo nauczyć. Ważne też by zbudować dobre narzędzia do jego mierzenia i oceny.

Czy fani chętnie grają w gry gdzie nie ma nagród?

Nam udało się ostatnio zdobyć 185 tys. graczy w grze gdzie są czyste emocje i zero nagród. Jest to gra na serwisie firmy Boiron www.chronoczy.pl poświęconemu kwestiom zdrowia i higieny oczu. Gra polega na tym, że użytkownik musi zgadnąć zawartość zdjęcia, które zniekształcone jest na kształt prawdziwych zniekształceń spowodowanych chorobami oczu (np. krótkowzroczność, jaskra).

“Sokole Oko” – zapraszamy do gry w serwisie społecznościowym FaceBook.

W ciągu 3 miesięcy przy znikomej początkowo reklamie, można powiedzieć nawiązując do pola działalności firmy, homeopatycznej dawce reklamy, krok po kroku zyskaliśmy ponad 82 tysięcy fanów.

De facto poprzez wpisy na stronach naszych graczy dotrzemy do  ponad 4.5 milionów użytkowników Facebooka.

Co więcej ci fani gry są bazą poprzez, którą można się komunikować, którą można wciągnąć w nowe konkursy bardziej interaktywne. Trzeba jednak uważać, żeby tego potencjału nie zmarnować.

Rozumiem, że po takim sukcesie, działalność na Facebooku jest jednym z głównych elementów rozwoju strategii Plum – Web Solutions?

Do tej pory uciekaliśmy od terminu Agencja Interaktywna, wydawało się nam, że lepszym określeniem obszaru naszej działalności jest doradztwo internetowe.

Uważam, że naszym kapitałem jest wiedza na temat tego jak spowodować, że ludzie bawią się, wchodzą w interakcje i jednocześnie uświadamiają sobie swoje potrzeby.

Przykładowo, w grze o której rozmawiamy przeciętny gracz zagrał 3,5 raza, czyli wygenerował ponad 600 tys. rozegranych gier. To oznacza, że ludzie wracają, czekają na następne zadania i robią to dla przyjemności. Sami z siebie wchodzą na stronę o 12 w nocy i czekają na następne zagadki, do rana jest już kilka tysięcy rozegranych gier.

Obecnie mamy kolejne gry. Zbieramy doświadczenia, przyglądamy się jak to działa. Bardzo przydają się przy tym nasze kompetencje analityczne, bo ważne jest żeby znaleźć narzędzia, które pozwolą sprawdzić czy następuje rozwój czy stagnacja. To jest jak z epidemią. Trzeba badać szybkość, kierunek i formy rozprzestrzenia. Monitorowanie tych trzech wskaźników dostarcza nam komplet informacji, dzięki którym możemy przygotowywać nowe projekty i trafiać z nimi do grupy docelowej.

Czy każda firma może się angażować w takie projekty?

Oczywiście. To jest bardzo zaskakujące bo wiadomo, że są marki, które wydają się trudne do zaimplementowania na tym gruncie. Wielkopowierzchniowa sprzedaż spożywcza nie budzi takich emocji jak np. Apple czy Lady Gaga, ale można nawet dla tych, z pozoru nie angażujących, marek opracować aplikację i szereg interakcji, które zadziałają, zaangażują użytkowników w zabawę i spowodują uświadomienie graczom, że dana firma sprzedaje dobry produkt w dobrej cenie.

Czy to oznacza, że przed Facebookiem tylko świetlana przyszłość. czy jednak istnieją jakieś zagrożenia?

Facebook ma potencjał, a zagrożenia są raczej zewnętrzne. Statystycznie, z 800 milionami użytkowników w tej chwili jest to drugi kraj na świecie, chce nawet wprowadzić swoją walutę.

Tu zaczyna się niebezpieczeństwo, bo może wywołać pokusę stania się monopolistą. Może  ktoś przyjdzie pewnego dnia i powie: „to jest monopol trzeba go rozbić”. Moim zdaniem to jest jedyne zagrożenie dla Facebooka. Ponieważ Facebook stał się sam w sobie zaprzeczeniem Internetu, który był rozproszony, a teraz staje się scentralizowany, jest antyinternetem.

Nie wiadomo do końca jakim procesom może ulegać. Jest pewne społeczne ryzyko, ale z drugiej strony jest to nowa fala i musimy nauczyć się w niej pływać.

Jak dotrzeć do serc użytkowników? Czy urządzać atrakcyjne konkursy, czy angażować użytkowników w gry i zabawy podtrzymujące napięcie i pozytywne emocje przez dłuższy czas?

Zapraszamy do obejrzenia wywiadu Andrzeja Nierychło z TVBiznes z Janem Gorskim.

Zapraszamy na stronę TVBiznes >>

Polecamy również wywiad: “Zarażeni Facebookiem“

Zapraszamy do obejrzenia wywiadu Andrzeja Nierychło z TVBiznes z z Janem Gorskim.

Polecamy również artykuł: “Najważniejsi w 2010 i 2011”.

Zapraszamy na stronę TVBiznes >>

Co to Feis book? Googles? Mejn strim? Noł-hoł?

Ciotka chciała zrozumieć to co ją otacza, by jak to podsumowaliśmy wiedząc co to jest Facebook i Google, mieć know-how o tym co jest w main-steemie.

Pod koniec obiadu zweryfikowałem przy pomocy mojego iPhona coś na Wikipedii – Ciocia była zachwycona, że na czymś takim małym mam Internet. Umówiłem się z ciocią na oglądanie iPada by mogła zobaczyć duże litery… była zachwycona. Jak widać Facebook, Apple i Google to są marki, które elektryzują wszystkich.

2010 był rokiem trzech marek: Facebook, Apple i Google.

Każda z światowych marek ma swojego przegranego – Nasza Klasa, Nokia i Microsoft. Przegrani próbują się bronić, tworzyć alianse, ale ich wysiłki zazwyczaj są chybione. Można powiedzieć że siła marek jest tak mocna, że trudno przezwyciężyć trendy.

Microsoft dwoił się i troił by stworzyć dobrą wyszukiwarkę i przenieść Office do sieci. Zdaje się jednak, że firma zbyt mocno związany jest z komputerami stacjonarnymi i tradycyjnym softwarem wyjmowanym z pudełka, najlepiej do biurowych rozwiązań. Zaszufladkowanie to uniemożliwia marce wyjść poza przypisany jej wizerunek.

Los Naszej Klasy jest już pewny, w 2009 roku zabrakło ludziom zarządzającym firmą wyobraźni. Wtedy był czas na przygotowanie obrony przed Facebookiem i budowanie takiej marki jak Allegro, która broni się przed tym co niepolskie…

Ale bez jakości nie ma silnej marki… a tu wszystko było prawie jak w FaceBook. NK raczej pozostało zarobienie maksymalnie dużo na reklamach, bo każda kolejna inwestycja była tylko wyrzucaniem pieniędzy… Spółka jest może warta 20-30 milionów euro, czyli równowartość 4-5-krotnych przychodów rocznych. Nie można już liczyć na premię za dobrze zapowiadającą się przyszłość, bo rysuje się ona raczej w ciemnych barwach.

Smutny los spotkał również Nokię, która zbagatelizowała Google i Apple. Bez pardonu wmaszerowały one na rynek urządzeń przenośnych, nie telefonów. Tu znów zadziałał mechanizm zbyt skostniałej marki – Nokia to telefon, zarówno w głowach użytkowników jak i inżynierów. Rozpaczliwe próby ratowania się, deklaracje połączenia wysiłków w walce o rynek smartphonów Microsoftu i Nokii ,jest raczej smutne niż coś obiecujące. Gdzie ślepy wiedzie kulawego…

Przewidywania na 2011

Bezwzględnym rozdającym na rynku 2011 będzie Facebook – widać to na wielu płaszczyznach. FB to Internet w Internecie. Scentralizowany fundament gdzie Jan Gorski to Jan Gorski a nie JachoGo, gdzie anonimowość zamieniono na jawność. Nie jest to firma próbująca wyróżnić się innowacyjnością. Ich zaplecze jest bardzo nowoczesne, jednak nie ma tutaj tego pierwiastka odkrywczości, o który ścigają się Apple i Google.

Można odnieść wrażenie, że w biegu o utrzymanie/podniesienie wartość marki Apple ma lepszą pozycję od Google bo od wielu lat buduje markę magika od gadgetów a jest to bardzo pojemne pojęcie. Wyszli z szufladki firmy produkującej komputery do obróbki grafiki i ewoluowali do firmy produkującej przedmioty najbardziej pożądane, „cool” , niezbędnego każdemu nowoczesnemu człowiekowi. Google ma większy problem z pozbyciem się swojego stygmatu – firmy, która robi wyszukiwarkę. Nawet moja ciocia nie chciała słuchać o innych fajnych rzeczach, które robi Google. Google to wyszukiwarka, więc dobrze, że teraz można szukać w książkach i telewizji bo to jest kierunek, w którym na pewno Google ma coś do powiedzenia.

Im bardziej przypatruję się rynkowi, tym bardziej widzę, że nie wystarczy mieć produkt, trzeba dbać o to, by pasował do dotychczasowego wizerunku lub mądrze go zmieniać, ponieważ każde zaszufladkowanie czy zbyt mocna marka dziś może być przeszkodą jutro

Jan Gorski

W październiku przez 2 tygodnie byłem z żoną i dwójką małych dzieci w Tunezji. Jako były fan podróży z plecakiem, dalekich wojaży autostopem, wszystko zrobiliśmy wbrew tunezyjskim standardom turystycznym – zamiast 2 tygodni w all inclusive, w jednym miejscu – wynajęliśmy samochód – zatrzymaliśmy się u znajomych w Tunisie a następnie objechaliśmy pół kraju, czasem jedynie pławiąc się w morzu.

Internet Peugeot

Jako że Tunezja jest swoistą demokracją gdzie co wybory prezydenckie jest jeden kandydat na prezydenta – Internet ma swoją specyfikę. Przez obywateli jest nazywany Internetem Peugeot z uwagi na zbieżność nazwy błędu 404 z tradycyjnym modelem tej marki.

Błąd 404 oznacza niedostępność danej strony, co czasem dotyczy stron istniejących gdyż mogłyby zaszkodzić obywatelom.. Wiedza na temat obchodzenia zabezpieczeń, Proxy w społeczeństwie jest równie powszechna co w Iranie i Chinach – gdzie żeby mieć 100% dostępu trzeba się trochę bardziej wysilić niż u nas.

Nie wszędzie działał mi Gmail co było skutecznym odwykiem dla uzależnionego internetowca… Jednak mimo tych barier Internet jest z wifi w prawie każdym hotelu.

iPhone – moje przenośne Biuro

Za czasów studenckich gdy podróżowałem prawie nie istniał Internet w Azji i na Bliskim Wschodzie. Ze względu na wysoki koszt komputerów wyjątkowo szybko zaczęły się pojawiać się Internet Cafe – 10 lat temu w dalekich oazach Egiptu społeczność wsi kupowała komputery dla młodzieży w ten sposób Internet był częścią ich edukacji.

Dalej już było tylko lepiej – Meksyk, Kambodża, Maroko – tłum młodych ludzi siedzących wieczorami w kafejkach rozmieszczonych w najmniejszych miejscowościach w gęstości niemal takiej jak salony fryzjerskie czy kawiarnie…

Zawsze bałem się o bezpieczeństwo, ale co miałem zrobić, nie wyobrażałem sobie podróżowania z komputerem, w podróży z plecakiem wystarczyło kilkanaście kilo sprzętu fotograficznego.

Czas leci i teraz miejsce sprzętu foto zajęły dzieci i ich zabawki. Sam zaś sprzęt stopniał do małego aparatu i aparatu w iPhonie. Unikałem kontaktu z pracą, ale gdy było to konieczne, iPhone umożliwił mi załatwienie kilku ważnych spraw. Po raz pierwszy nie dotknąłem do tego nie swojego(= niepewnego) sprzętu. Wszystko się dało zrobić z komórki. Steve Jobs nazywa to erą post-PC.

Google – przewodnik po bezdrożach

Prawdopodobnie przez specyfikę polityczną Tunezji, trudno było o prawdziwą mapę drogową – to, co mieliśmy do dyspozycji, to w formacie A3 niemal odręcznie narysowany schemat / ulotka oraz fragmenty kraju z przewodnika. No ale jest Google Maps…. Więc, któregoś dnia gdy mieliśmy przejechać dość duży kawałek zapisałem sobie w iPhonie trasę z punktu A do B.

Trasa wskazywała, że z drogi w kolorze żółtym robi się cienka czarna linia a potem już tylko szara by po kilku kilometrach i kilku rozwidleniach wrócić do swojego poprzedniego żółtego koloru… Na miejscu okazało się, że droga będzie prowadzić przez góry.

„Nie ma ryzyka, nie ma zabawy”. Droga przez góry szybko przeszła w drogę bitą, kolejne rozgałęzienia pojawiały się tam gdzie miały, zgodnie z GPS w komórce. W pewnym momencie rozwidlenie prowadziło na drogę, gdzie nasz samochód powinien być raczej zastąpiony Land Roverem… Zdecydowaliśmy się kontynuować drogę, jednak warunki nie ułatwiły nam zadania.

Trasa doprowadziła nas do farmy w górach, malowniczo otoczonej gajami oliwnymi. Z domu wyszedł tłum ludzi zaskoczony niecodziennymi gośćmi. Okazało się, że następnego dnia miał się tu odbyć ślub i dzięki temu droga jest w ogóle przejezdna. Była świeżo odnowiona dla gości z Tunisu.

Gospodarze chyba rzadko widzą takich kosmitów jak my, więc poza bardzo miłym zaproszeniem zaraz chcieli zrobić interes.. nie skorzystaliśmy i zrezygnowaliśmy z dalszego przewodnictwa Google Maps – może Google zbyt dokładnie zna bezdroża Tunezji.

Facebook po Arabsku

Z mojej pierwszej podróży autostopem po Turcji wróciłem z plikiem karteczek od różnych miłych ludzi z ich adresami, czasem telefonami. Arkadasz – (przyjaciel po turecku) stał się moim określeniem na spotykanych w drodze ludzi, z którymi się wymieniłem adresem. Z biegiem lat na karteczkach pojawiły się e-maile a potem numery komórkowe.

Ostatnia podróż zaowocowała ciekawym regresem – już nie kolekcjonujemy adresów e-mail, tylko imię nazwisko bo wszyscy są na Facebook. Cała młoda Tunezja jest na FB. Wszędzie w biurach, recepcjach, zamiast układać pasjansa w Windows, siedzi się na FB.

Ciekawe jest to, że też jestem niemal codziennie na FB, ale jakby zbyt daleko od innych krajów. Widzimy tylko wycinek świata, naszych znajomych i ich znajomych, ale na co dzień nie widzimy dziesiątek języków i kultur. Jakby , żyjemy w różnym wymiarze. Od niedawna na moim “wallu” mam czasem wpisy po arabsku od moich tunezyjskich serdecznych arkadaszy.

Jan Gorski